Το κράτος είναι μια μεγάλη επιχείρηση και λειτουργεί όπως και οι επιχειρήσεις.Από τα έσοδα του πρέπει να καλύψει τα λειτουργικά του έξοδα, τους μισθούς και να του μείνει και κάποιο μερίδιο κέρδους το οποίο θα μπορεί να επενδύσει.Με λίγα λόγια με τη φορολόγηση θα πρέπει να καλύψει το σύνολο των δαπανών του και να μείνει και κάποιο μέρος το οποίο θα μπορεί να χρησιμοποιήσει είτε για την κοινωνική πρόνοια είτε για την βοήθεια προς τις επιχειρήσεις ώστε να μπορέσουν να αναπτυχθούν είτε για να δανείσει κάποια άλλα κράτη.
Ο καθένας ο οποίος γνωρίζει λίγα οικονομικά ή ακόμα και βασικά μαθηματικά μπορεί να αντιληφθεί πως όταν μια επιχείρηση δε μπορεί να καλύψει τις δαπάνες και υποχρεώσεις της από τα έσοδα-κέρδη της ή με ίδια κεφάλαια θα αναγκαστεί να δανειστεί.Ο δανεισμός γίνεται με σκοπό να μπορέσει να επενδύσει το ποσό αυτό ώστε στο βραχυπρόθεσμο ή μακροπρόθεσμο χρόνο να του αποφέρει κέρδη με τα οποία θα μπορέσει να αποπληρώσει το δάνειο,τον τόκο και να του μείνει και κέρδος για να υπάρχει και λόγος λειτουργίας.Όταν το δάνειο χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη μόνο των υποχρεώσεων,θα χρειαστεί εκ νέου χρήματα για να αποπληρώσει το δάνειο και τον τόκο και αν τα χρήματα αυτά δεν υπάρχουν θα αναγκαστεί να πάρει νέο δάνειο μεγαλύτερο γαι να καλύψει το παλιό δάνειο και τον τόκο του.Αυτό θα συνεχιστεί μέχρι κάποια στιγμή όπου δε θα μπορεί να πάρει δάνειο και θα πρέπει αναγκαστικά να κλείσει η επιχείρηση ή να προβεί σε κάποια πώληση των παγίων(εάν αυτά υπάρχουν και επαρκούν).Ο δανεισμός εν κατακλείδι εάν δε γίνεται με σκοπό την επένδυση αλλά με γνώμονα την κάλυψη των τρέχοντων υποχρεώσεων είναι απλά μια αναβολή και καθυστέρηση της πτώχευσης και όχι λύση του προβλήματος.
Το Ελληνικό κράτος τις τελευταίες δεκαετίες δανείζεται μόνο για την κάλυψη των εξόδων του και όχι για επένδυση.Αυτό μοιραία οδήγησε στην ανάγκη ενός μεγάλου πακέτου ''στήριξης'' το οποίο χρησιμοποίησε για να καλύψει όχι μόνο τα τρέχοντα έξοδα αλλά και τις μαύρες τρύπες(όπως κάποιοι τις ονομάζουν) και τα χρωστούμενα.Η πολιτική της άμεσης είσπραξης και δυσβάστακτης αύξησης της φορολόγησης από την άλλη πλευρά, για την κάλυψη της οικονομικής ''στήριξης'' είναι ένα μέτρο το οποίο δεν έχει καμία λογική επένδυσης και κανένα μέτρο ή σχέδιο λύσης του προβλήματος.Ο σκοπός είναι να μπορέσει να μαζέψει όσα περισσότερα χρήματα μπορεί από τις αποταμιεύσεις(όταν αυτές υπάρχουν) ή από το εισόδημα των πολιτών για να μπορέσουν να καλυφθούν οι τρύπες και τα ελλείματα τα οποία το ίδιο κράτος δημιούργησε.Κανάνα σχέδιο ανάκαμψης ή επένδυσης δεν υπάρχει και η χώρα ήδη έχει πέσει στο γκρεμό.Έχει ήδη καταστραφεί και πτωχεύσει και όλοι πια το έχουν καταλάβειΤο μόνο που προσπαθούν να κάνουν είναι να αναβάλουν τη μέρα της δημοσιοποίησης της καταστροφής.
Δε λέω κάτι το καινούριο,κάτι το πρωτοφανές ή κάτι το πρωτοποριακό.Λύσεις ακόμα και αυτή τη στιγμή υπάρχουν,χρόνος κλαι θέληση δε ξέρω αν υπάρχει.Άλλωστε αυτοί που κυβερνούν και ο περίγυρος τους το πρόβλημα τους το έχουν λύσει εδώ και χρόνια.Το πολύ πολύ όταν η χώρα πτωχεύσει και στα χαρτιά,να μετακομίσουν και να αλλάξουν τόπο διαμονής.Δε νομίζω να πεινάσουν,αντιθέτως μάλλον.
Με εκτίμηση
carlos
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου